BIJDRAGEN
Hoewel het voor een gezond mens nooit echt te vatten is wat schizofrenie voor de patiënt betekent, is het enigszins toelichten hetgeen meer begrip creëert. Ook hebben niet alle schizofrenen dezelfde symptomen. In het volgende gedeelte wil ik iets over mijzelf schrijven.
In 1994 werd de diagnose gesteld; schizofrenie. Aan visuele hallucinaties leed en lijd ik. Het zijn beelden die niet door de ogen worden waargenomen, maar dat beeld wordt zo door het zieke hersendeel gemaakt. De belevingswereld word hierdoor anders. Toen de diagnose werd gesteld, ontkende ik dat, en wilde het niet accepteren. Bovendien werd ik er verdrietig van, want wie vind het toch leuk om te horen aan een ziekte te lijden. Ook was er boosheid omdat ik ongeneeslijk ziek was. Naarmate de tijd verstreek moest ik het wel accepteren en verwerken.
VOORBEELD
`t was een mooie herfstdag en ik zat even in de makkelijke stoel naar buiten te kijken. Opeens voelde ik een leeg gevoel in mijn hoofd, en rechts van mij verscheen een zwarte arm en hand. Verwondering vervulde me. Nog eens keek ik goed, arm bewoog en ik kreeg een vreemde lucht te ruiken. De arm verdween weer. De mensen om mij heen, hadden geen arm gezien. Toch was het er. Ja, zei de hulpverlener Psychiater, het was er niet, het was volgens hem geen realiteit. Voor mij echter wel.
Zo waren en zijn er veel meer visuele hallucinaties in mij. Soms werkte het storend, en werd ik door de beelden gestoord. In Nederland zijn ongeveer 150.000 mensen die aan schizofrenie lijden. Het hoge percentage is er o.a. doordat de ziekte ongeneeslijk is. Tijdens een bijeenkomst is een spreker, ik zit in de zaal. Een heel belangrijke rol heb ik te vervullen. Namelijk de spreker gedachten toezenden, vanuit mijn hoofd, naar zijn hoofd, hij ontvangt ze en spreekt ze vervolgens uit. Ja, zal een gezond mens zeggen; dat kan niet waar zijn. Toch gebeurt het en is het waar. Het is een speciaal vermogen aan waarneming. De mensen gooien het op Schizofrenie, maar het is een bijzondere capaciteit in een bestaande wereld. Een wereld van gedachte-overdracht.
Vervolgens "zie" ik de binnenkant van mijn lijf, 't is met goud gevuld. Mijn armen zijn vol zwarte pezen en spieren. Bovendien zit er een staaf in mijn lijf van top tot teen. Ja, een speciaal waarnemingsvermogen. Een soort van trekdrop komt over mijn lijf, en geeft een prettig gevoel. Even later word ik zo wit als kauwgom, en ik "bekijk" het een poosje…
Ja, zo is het van dag tot dag.
'k citeer even een gedeelte die Olmyritulaer schreef op 25 sept. "…een creator die eigenlijk altijd in je hoofd aanwezig is, net als mensen… waar je alleen maar aan hoeft te denken om ermee contact te hebben… dat heb ik met mijn broer als we samen zijn hoeven wij niets te zeggen en toch begrijpen wij elkaar… een vertrouwen erop die eigenlijk niet eens uit jezelf hoeft te komen als je eraan schijnt te denken… gewoon erop vertrouwen dat niet alles wat je denkt te denken vanuit jouw komt…"
Daar herken ik mijzelf helemaal in, er vertoeven dikwijls andere mensen in mijn hoofd. Het zijn hun gedachten die ze naar mijn hoofd hebben gezonden. Het komt dus niet uit mijzelf. Dikwijls heb ik contact met mijn ouders, terwijl ze er niet in levenden lijve zijn. Ze vertoeven dan in je hoofd. Zo trekken ook andere mensen gedachten uit mijn hoofd, zodat ik even in hun hoofd kan verblijven. Dat wat zij uitspreken, is vanuit mijn brein. Ach, zeggen de hulpverleners, dat is niet echt waar. Maar het is echt, en zeker gebeurt het zo, ik heb een belevingswereld, die bestaat, maar die een hulpverlener als onrealistisch bestempelt. Gedachten overdracht is een bekend verschijnsel bij schizofrenie. Maar wellicht is het een unieke aanleg. Toch is gedachten overdracht een speciaal soort macht. Een vermogen om dus gedachten door anderen te laten lezen. Het verlaten van gedachten. En het inkomen van gedachten. Let op deze gedachten zijn niet van mezelf, maar door en van anderen mij overgedragen en toegezonden. Zo heb ik wel eens een uur lang iemand gedachten toegezonden die hij vervolgens uitsprak tot zijn toehoorders in de zaal. Wat dat betreft, heb ik dus een belangrijke plaats tijdens vergaderingen etc. Eigenlijk de verantwoordelijke die er voor zorgt wat er gezegd wordt. Die de zinnen en uitspraken van anderen bestuurt. Zo iemand staat dus onder mijn leiding, en zijn gedachten worden door mij ingegeven. Vroeger was ik niet op de hoogte dat deze gedachten uitwisselingen bestonden… 't is een taak die ik er bij heb gekregen.